Δημοκρατία made in Greece.

Υπάρχουν Έλληνες που πιστεύουν, πως τα σημερινά κόμματα και το κοινοβούλιο λειτουργούν δημοκρατικά; Ένα εύλογο ερώτημα του οποίου η απάντηση έπρεπε ν’ απασχολεί όλους τους σκεπτόμενους πολίτες. Τα κόμματα είναι αρχηγικά και οι εξουσίες είναι όλες στον αρχηγό. Οι βουλευτές ακολουθούν αδιαμαρτύρητα τις αρχηγικές αποφάσεις, φοβούμενοι την διαγραφή τους και ως εκ τούτου το πολιτικό τους μέλλον. Λειτουργούν δηλαδή ως στρατιωτικός λόχος. Σε κάθε κανόνα βέβαια υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις που τιμούν το αξίωμα που ο λαός τους δίνει. Υφίστανται βέβαια τις συνέπιες της ανυπακοής τους και δυστυχώς οι ψηφοφόροι δεν τους τιμούν γι αυτό, γιατί οι ξερόλες της τηλεοράσεως, με την γνώση η την άγνοιά τους, μας πληροφορούν πως ο αρχηγός είναι αλάθητος.

Προσοχή να μην μας τρελάνουν.

Πριν από αρκετές ημέρες ακούσαμε δηλώσεις του κ. Πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβερνήσεως. Θέλω να κάνω κάποια σχόλια που δεν μπόρεσα να κάνω τότε. Ο κ. πρόεδρος μας είπε πως κυβερνά μια χώρα διεφθαρμένη και ο αντιπρόεδρος, πως όλοι μαζί τα φάγαμε. Μόνο μα..άκες δεν μας είπαν, που θα ήταν περισσότερο ακριβές, αφού δεχθήκαμε και τα δύο αδιαμαρτύρητα. Θα προσθέσω κι ένα τρίτο που μπορεί να φαίνεται άσχετο, μα θα τα αναλύσω όλα χωριστά.

Νοσοκομείον "Σωτηρία"

Με την παρούσα επιστολή επιθυμώ να απευθύνω δημόσια τις ευχαριστίες μου στον Διευθυντή της 10ης Πνευμονολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Η Σωτηρία», Δρ. Α. Παπαμιχαλόπουλο, καθώς και στους εκλεκτούς ιατρούς συνεργάτες του. Νοσηλεύτηκα πολυήμερο χρονικό διάστημα και εντυπωσιάστηκα από την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα των εργασιών τους. Υποβλήθηκα σε πληθώρα εξετάσεων, με όσα μέσα διατίθενται σε περίοδο που είναι γνωστές οι ελλείψεις των δημοσίων νοσοκομείων. Με στήριξαν ψυχολογικά με τις συχνές επισκέψεις τους, κατέβαλλαν προσπάθειες με υπομονή και επιμονή για το επιθυμητό αποτέλεσμα, παλεύοντας με μια δύσκολη ασθένεια, γνωστή κυρίως μόνον στην επιστημονική κοινότητα.

Αποτελούν φωτεινό παράδειγμα, που θα πρέπει να γίνει γνωστό, σε μια περίοδο που όλοι γνωρίζουν πως το ΕΣΥ νοσεί.Θα αναφερθώ επίσης και σε δύο ακόμη εξαίρετους επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων, οι οποίοι συνεργάστηκαν για την περίπτωσή μου προς ανεύρεσην καταλλήλου θεραπείας. Πρόκειται για την Παθολογοανατόμο κυρία Ρ. Τριγγίδου και τον Θωρακοχειρουργό κύριο Δ. Πόταρη. Η μη αναφορά άλλων ονομάτων δεν αποτελεί παράλειψη αλλά έγινε για οικονομία του κειμένου. Ιεραρχία γαρ.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τον υπογράφοντα και την οικογένειά μου.

Με εκτίμηση

Γεώργιος Κ. Περπινιάς.

Κυψέλη.

Ιερώνυμος. Το 96% της εκκλησιαστικής περιουσίας έχει απαλλοτριωθεί.

«Ιερώνυμος: Το 96% της εκκλησιαστικής περιουσίας έχει χαθεί».

Μηνύματα σε Ιεράρχες που πολιτικολογούν αλλά και στην πολιτεία ότι το 96% της εκκλησιαστικής περιουσία έχει απαλλοτριωθεί απέστειλε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, στην εισαγωγική του ομιλία, την Τρίτη (05/10), στην ολομέλεια της ιεραρχίας. "Όταν εμείς οι Ιεράρχες πολιτικολογούμε ή καλλιεργούμε εντάσεις και υποθάλπουμε ιδεολογικές αντιπαλότητες είναι βέβαιο ότι αυτό εντέλει διευκολύνει το παιγνίδι της πόλωσης και αυτούς πού την επιθυμούν και την εκμεταλλεύονται αλλά υπονομεύει ουσιαστικά την προσπάθειά μας.

Το σημερινό δράμα της Ελλάδος.

Η πατρίδα μας είναι γνωστόν πως βρίσκεται σε τραγική οικονομική κατάσταση. Τι όμως κάνουμε γι αυτό; Πρώτα οι πολιτικοί και ακολούθως οι πολίτες; Η συμπεριφορά της κυβέρνησης είναι σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Η αντιπολίτευση ισχυρίζεται πως έχει λύσεις για όλα. Αυτά βέβαια τα έχουμε ακούσει άπειρες φορές και από τις δύο πλευρές, ανάλογα με την θέση που βρίσκονται, χωρίς ποτέ να τα εφαρμόζουν όταν έρχονται στην εξουσία. Είναι πρόσφατες οι υποσχέσεις του σημερινού πρωθυπουργού προ των τελευταίων εκλογών. Τι έκανε από τις υποσχέσεις του; Η μεγάλη ευθύνη της σημερινής καταστάσεως, βαρύνει κυρίως τα δύο μεγάλα κόμματα, που διαχειρίζονται πολλά χρόνια την εξουσία. Αντί να κάνουν κοινές προσπάθειες να βρεθούν λύσεις, αναλώνονται σε αλληλοκατηγορίες για το ποιός έχει μεγαλύτερη ευθύνη για την σημερινή κατάσταση.

Ιερά και όσια.

Παρακολουθήσαμε την συγκέντρωση των ιδιοκτητών φορτηγών και βυτιοφόρων μπροστά στην βουλή, στον χώρο του αγνώστου στρατιώτη. Ο χώρος αυτός έχει χάσει πλέον τον σεβασμό που του αρμόζει κι έχει γίνει αρένα εξαγριωμένων μονομάχων. Οι συγκεκριμένοι διαδηλωτές κρατούσαν Ελληνικές σημαίες κι έψελναν τον εθνικό ύμνο. Δεν γνωρίζουμε αν το θέμα του αγώνα τους είναι εθνικό και σαν τέτοιο δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε. Εναντίον ποίου εχθρού ετοιμάστηκαν να επιτεθούν και ύψωσαν τα εθνικά σύμβολα; Συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις στο ιερό χώρο των νεκρών της πατρίδος. Απομακρύνθηκε η φρουρά των ευζώνων, για να προστατευθεί η σωματική ακεραιότητα των ανδρών. Αν αυτό δεν είναι βεβήλωση του χώρου, πως αλλιώς μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε. Έχουμε χάσει ιερά και όσια, δεν υπάρχει πλέον σεβασμός σε τίποτα. Χλευάζουμε αυτά για τα οποία άλλοι έχυσαν το αίμα τους κι έδωσαν την ζωή τους. Τι άλλο έχουμε να δούμε.

Το πολιτικό κόστος.

Το πολιτικό κόστος είναι η τροχοπέδη στο έργο όλων των κυβερνήσεων. Είναι η γάγγραινα του τόπου μας, είναι η κληρονομιά και το κατάλοιπο του λαού μας από την Τουρκοκρατία. Ο κάθε Έλληνας όλο και κάτι έχει να ζητήσει από κάποιον πολιτικό. Όλοι θέλουν να διορίσουν τα παιδιά τους στο δημόσιο, για επαγγελματική εξασφάλιση. Όταν πάνε στον στρατό, δεν θέλουν να υπηρετήσουν στα σύνορα, όταν μπαίνουν για σπουδές στα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα, πρέπει να τα φέρουν στην πόλη της κατοικίας τους και πολλά άλλα. Για όλ’ αυτά πιέζουν κάποιον βουλευτή με αντάλλαγμα την ψήφο τους, αν δεν το κάνει τον περιμένει το μαύρο.

Απ' τ' αυτί και....στον δάσκαλο.

Του Κωνσταντίνου Zούλα.

Eνας από τους πιο επιτυχημένους φροντιστηριάδες στη δεκαετία του ’80, τρεις φορές τον χρόνο υπέβαλε τους μαθητές του σε προσομοίωση γενικών εξετάσεων. Δεν το έκανε μόνον για να συνηθίσουν. Αλλά γιατί στο τέλος του έτους συνέκρινε τους βαθμούς που πετύχαιναν στις πραγματικές εξετάσεις με εκείνους των δικών του καθηγητών, προκειμένου να διώξει κλωτσηδόν από το φροντιστήριό του εκείνους που τους βαθμολογούσαν άλλα αντ’ άλλων. Στην ακατανόητη απόφαση να καταργηθεί η βάση του 10 και να «ντυθούν» φοιτητές ακόμη και όσοι έδωσαν λευκές κόλλες, δεν διάβασα πουθενά κάτι που οφείλει να απαντήσει το υπουργείο Παιδείας.

Γλωσσική ένδεια.

Πολλά χρόνια πρό των δύσκολων ημερών μας, υπήρξε σοβαρή διαμάχη μεταξύ ανθρώπων του πνεύματος. Γλωσσολόγων, καθηγητών και πολιτικών, για την γλώσσα που θα διδάσκεται και θα ομιλείται. Δηλαδή δημοτική, η καθαρεύουσα. Η δικαιολογία των δημοτικιστών ήταν, ότι πρέπει να μιλάμε την γλώσσα που μιλά ο λαός. Αυτό ήταν και είναι μια θεωρία του γνωστού κόμματος της αριστεράς, άγνωστο για ποιόν λόγο. Τελικώς στην μεταπολίτευση επικράτησε η δημοτική, με υπουργό παιδείας τον Γεώργιο Ράλλη. Μετά το 1981 επί Ανδρέα Παπανδρέου καθιερώθηκε το μονοτονικό κι έτσι έδεσε η μπεσαμέλ και κάναμε μία γλώσσα θεόφτωχη από λέξεις, παρά τον αρχικό πλούτο της. Θέλω να εκφράσω κάποιες σκέψεις γι αυτό το θέμα.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ

Στην κοινωνία μας σήμερα, περισσότερο από ποτέ, επικρατεί αναξιοπιστία από τους πάντες, στα πάντα. Κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν. Παντού κυριαρχεί το ψέμα, η κοροϊδία, η κομπίνα και η απάτη. Πως φτάσαμε σαν λαός σ’ αυτή την κατάσταση; Αρχίσαμε σιγά σιγά να κατρακυλάμε σ’ έναν κατήφορο, χωρίς έλεγχο, χωρίς μέτρο, σε μια ευδαιμονία, που δεν ήταν τίποτ’ άλλο παρά μια εικονική πραγματικότητα. Τα τελευταία δέκα χρόνια άρχισαν να φαίνονται τα πρώτα δείγματα παρακμής. Λίγοι τα έβλεπαν, μα όταν μιλούσαν εθεωρούντο από τους διαφόρους τελάληδες της ψεύτικης προόδου, ως συντηρητικοί. Τώρα ήρθε η ώρα της λυπητερής, όπως λέμε τον λογαριασμό. Απολύσεις, ανεργία, φτώχεια, καταχρεωμένα νοικοκυριά στις τράπεζες, με τις καταστροφικές πιστωτικές κάρτες.

Απρόθυμοι ηγέτες

ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΔΗΜΟΥ

•Να κάτι που δεν φανταζόμουν πως θα μας συνέβαινε. Στους Σκανδιναβούς ίσως, αλλά σ' εμάς; Τους ζωντανούς, δυναμικούς, υπερβολικούς, θορυβώδεις; 

•Κι όμως μας προέκυψε - και μάλιστα δύο φορές. Οι δύο τελευταίοι πρωθυπουργοί, αρχηγοί και ηγέτες μας, βγήκαν ανόρεχτοι, απρόθυμοι, σχεδόν αδιάφοροι. Άλλους η ηγεσία τους πουσάρει, τους ενεργοποιεί τόσο που καμία φορά ξεπερνάνε τα όρια. Αλλά ετούτοι οι τελευταίοι θα έλεγες πως κυβερνάνε με το ζόρι. Αγγαρεία. Ο ένας δεν έβλεπε την ώρα να φύγει για Ραφήνα, ο άλλος να την κάνει για Σαν Ντομίνγκο (ή Πόρο - όπου συνεδρία με ανώδυνο μπλα μπλα).

ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ Ο.Α

Αγαπητοί αναγνώστες. 

Στις 18/6/10 στο παρόν blog “Tinios Blogger” έγραψα ένα άρθρο, με τίτλο «Επικοινωνιακή παραπλάνηση». Στο άρθρο αυτό γράφω γενικά για την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης στα διάφορα καυτά θέματα της επικαιρότητας. Έχω δύο μικρές προτάσεις στις οποίες γράφω «Χρήματα για τα χρέη των νοσοκομείων δεν έχουμε». «Για τους λιμενεργάτες και τους απολυμένους της Ολυμπιακής βρήκαμε». Εδώ γράφω και τις δύο για να γίνω κατανοητός. Το θέμα μου είναι η δεύτερη. Μετά από 17 ημέρες είχα πέντε σχόλια από απολυμένους της Ολυμπιακής, όλα την 5η Ιουλίου δηλαδή την ίδια μέρα και με μικρή διαφορά ώρας μεταξύ τους.

ΣΑΤΥΡΙΚΟΝ

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν μείωση του ποσοστού των δύο μεγάλων κομμάτων, όχι όμως προς όφελος των μικρών, αλλά με συνεχή αύξηση του ποσοστού των πολιτών που δεν εμπιστεύονται κανένα κόμμα. Ο λαός με αυτόν τον τρόπο εκφράζει την δυσαρέσκεια του προς τους πολιτικούς για την συμπεριφορά τους, την μη ύπαρξη πολιτικής και τις συνεχείς αυξήσεις των παροχών τους σε περιόδους λιτότητας. Θα κάνω μια προσπάθεια να τους υπερασπιστώ!!!! να πώ αυτά που δεν λένε οι ίδιοι και οι αναγνώστες ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Ποιος Έλληνας εργάζεται όσο αυτοί; Ξοδεύουν όπως μας λένε μεγάλα ποσά για να επιτύχουν την εκλογή τους, φυσικά για να σώσουν τον τόπο.

Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΟΧΙ

Διαβάζοντας τον τίτλο, η μνήμη του αναγνώστη θα γυρίσει αρκετά χρόνια πίσω, στην γνωστή ημερομηνία του 1940. Εκτός από την μεγάλη αυτή ημέρα, στην Ελληνική ιστορία υπάρχουν πολλά παλαιότερα ΟΧΙ που τιμούν το γένος, είναι όμως ασυγκρίτως μεγαλύτερος ο αριθμός των ΟΧΙ της σύγχρονης ιστορίας, που κάθε άλλο παρά τιμή αποτελούν για το σήμερα. Ίσως το σημείωμά μου αυτό στενοχωρήσει μια μερίδα πραγματικών, η υποτιθέμενων αγωνιστών, έτσι κι αλλιώς η λέξη αυτή έχει χάσει την πραγματική της αξία με την κατάχρηση που γίνεται από βουλευτές, εργατοπατέρες, και λοιπούς που επιθυμούν ανέξοδα την δημοσιότητα.

ΟΛΜΕ

Μία από της μεγάλες πληγές, αλλά κι αιτίες της σημερινής κατάστασης του τόπου μας είναι οι συνδικαλιστές. Σήμερα θα γράψω για την ΟΛΜΕ και μία άλλη φορά θα αναπτύξω γενικότερα το θέμα. Όλοι γνωρίζουμε την απεργία τους τώρα, με την άρνησή τους να βαθμολογήσουν τα γραπτά των μαθητών που έλαβαν μέρος στις πανελλήνιες εξετάσεις. Δεν απεργούν για το γενικότερο θέμα των εργασιακών σχέσεων που άνοιξε η κυβέρνηση με το γνωστό νομοσχέδιο, αλλά για καθαρά συντεχνιακούς λόγους. Δεν λογαριάζουν την αγωνία παιδιών και γονέων, που περιμένουν να μάθουν αποτελέσματα εργασίας και προσπάθειας τόσων ετών για την είσοδό των παιδιών τους στην ανώτατη εκπαίδευση, που θα τους προσφέρει ένα καλύτερο μέλλον.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

Διάβασα στον τύπο την Παρασκευή, 18/6/10 πως οι ελεγκτές της τρόικας απένειμαν εύσημα στην Ελλάδα για την μέχρι στιγμής υλοποίηση του μνημονίου. Εδώ κάτι δεν πάει καλά. Η κυβέρνηση προ ολίγων μηνών μας μιλούσε για κατάρρευση της οικονομίας, για στάση πληρωμών και κίνδυνο πτώχευσης. Πώς λοιπόν ξαφνικά πάμε τόσο καλά, όταν τα έσοδα παρουσιάζουν υστέρηση και οι δαπάνες ελάχιστα έχουν μειωθεί. Άρχισαν με περικοπές επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων και σταμάτησαν εκεί. Παρά τις διαβεβαιώσεις, απολύσεις υπεραρίθμων στο δημόσιο δεν έγιναν. Κλείσιμο αχρήστων δημοσίων οργανισμών δεν έγινε, με λίγα λόγια τα δικά μας παιδιά και των δύο μεγάλων κομμάτων δεν τα αγγίζουν.

ΟΠΑΔΟΙ

Είναι δύσκολο ν' αλλάξει κανείς συνήθειες και τρόπο σκέψης όταν έχει ήδη διαμορφώσει χαρακτήρα. Και να θέλει, τα μέσα ενημέρωσης φροντίζουν να καθοδηγούν το κοπάδι εκεί που θέλουν. Επισυνάπτω και μια επιστολή του πρώην προέδρου Στεφανόπουλου. Τό σύνταγμα λέει ότι οι βουλευτές μας πρέπει να είναι από 200 έως 300. Τώρα που υπάρχει οικονομική κρίση γιατί δεν αλλάζουν τον αριθμό? γιατί δεν περικόπτουν μέρος του μισθού και των προνομίων τους, δηλαδή αυτό που ζητούν από μας. Αυτή η επιστολή όμως πέρασε στά ψιλά. Το κοπάδι δεν χρειάζεται να μαθαίνει. Δεν ξέρω αν την διάβασαν πολλοί, μάλλον όχι.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Θρηνώ την Ελληνική δημοκρατία. Ζητιάνα στα σαλόνια των πλουσίων της Ευρώπης την κατάντησαν οι εθνοπατέρες μας, με τις αλλοπρόσαλλες και καταστροφικές επιλογές τους, στην οικονομία, στην κοινωνική πρόνοια, στην υγεία, στην ασφάλεια και το χειρότερο στην παιδεία. Δεν γνωρίζουμε ακόμη τι έχουν κάνει και στην εθνική άμυνα, όταν ο πρωθυπουργός μας λέει ότι κινδυνεύει η εθνική μας κυριαρχία. Έχουν το θράσος και θέλουν να μας πείσουν ότι προσπαθούν να μας σώσουν από την καταστροφή. Αν είναι ποτέ δυνατόν αυτοί που μας έφεραν σ’ αυτήν την κατάσταση να παριστάνουν τους σωτήρες. Από πότε ο θύτης αγωνίζεται να σώσει το θύμα.

ΘΕΟΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

Τι είναι Θεός; Ποιος είναι ο θεός; Πόσοι άνθρωποι, πόσοι Χριστιανοί γνωρίζουν κάτι γι αυτόν; Τι θέλει από μας και τι εμείς από εκείνον; Για το πρώτο κανείς δεν ενδιαφέρεται, το δεύτερο όμως όλοι το γνωρίζουν. Όλοι ζητούν, όλοι κάτι θέλουν, είναι για τα θελήματα, είναι θεληματάρης. Να πάνε καλά οι δουλειές, το παιδί στο σχολείο, να έχουμε χρήματα, να περνάμε καλά, να έχουμε υγεία, μια καλή νύφη για τον υιό, ένας καλός γαμπρός για την θυγατέρα, να είναι καλή η σοδιά, να βρέξει όποτε θέλουμε, να χιονίσει όταν είναι ώρα να κάνουμε σκί, να κερδίσουμε το λαχείο, αυτά είναι μερικά από τα απλά αιτήματά μας προς αυτόν και πολλά άλλα βέβαια που δεν θα χωρούσαν σε βιβλίο, πόσο μάλλον μόνον σ’ ένα φύλλο χαρτί.

Ψαριανός-ΔενΕίναι Όλοι Ίδιοι Mar'10.MP4

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ποιο είναι το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα σήμερα; Επίσημα λέγεται κοινοβουλευτική δημοκρατία. Είναι όμως έτσι; Το σύνταγμά μας αναφέρει τρείς εξουσίες, την νομοθετική που είναι η βουλή, την εκτελεστική που είναι η κυβέρνηση που πρέπει να εφαρμόζει τους νόμους και η δικαστική που δικάζει βάσει των νόμων, αλλά και ελέγχει την συνταγματικότητα των νόμων. Ο βουλευτής πρέπει να ψηφίζει κατά συνείδηση και να εκφράζει την εντολή των ψηφοφόρων του, οι ποίοι θα τον κρίνουν αν σωστά την εφήρμοσε η αν λάθος έπραξε. Αυτό στην πραγματικότητα δεν εφαρμόζεται.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ

ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ

Τα πάντα στον τόπο μας είναι μία τρέλα. Ζούμε μια εποχή κατευθυνόμενης παραπληροφόρησης από τα ΜΜΕ και τους διαφόρους επαγγελματίες της πολιτικής. Όλοι οι πολίτες περιμένουν να ενημερωθούν από την τηλεόραση. Το μέσον αυτό της απόλυτης εξάρτησης και της αποβλάκωσης, με τους αργυρώνητους δημοσιογράφους. Κανείς δεν διαβάζει τις σοβαρές εφημερίδες, όσες έχουν απομείνει ακόμη, κανείς δεν επεξεργάζεται στο μυαλό του τα όσα ακούει, τα καταπίνει όλα αμάσητα. Έχουν διασπείρει μία φοβία, έναν πανικό, μια τρομοκρατική ειδησεογραφία κι έχουν κάνει τους πολίτες να χωρίζονται σε ομάδες της κατηγορίας οπαδών, για το ποιος φταίει με το χάλι της οικονομίας και το αβέβαιο μέλλον μας. Η κυβέρνηση κάνει συνεχώς μόνον διαβουλεύσεις, δεν παίρνει κανένα μέτρο απ’ αυτά που μας ζητούν οι κηδεμόνες μας και προσπαθεί να μας πείσει πως πολεμά αόρατους εχθρούς, που προσπαθεί να κατατροπώσει.

ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ

Παρακολουθήσαμε σε γνωστή εκπομπή μεγάλου τηλεοπτικού καναλιού την συζήτηση του νομοσχεδίου, για την απόδοση ιθαγένειας στους μετανάστες. Οι συνήθως απείθαρχοι ως προς τους κανόνες συζητήσεως ομιλητές προσπάθησαν, άλλοι μεν να μας πείσουν ότι είναι απαραίτητο να προχωρήσει, άλλοι πως όχι. Το εντυπωσιακό το είπε πρώην υπουργός του κυβερνώντος κόμματος, ότι ήταν προεκλογική δέσμευση και πρέπει να πραγματοποιηθεί. Δεν μας είπε όμως προς ποίον ήταν η δέσμευση, γιατί πιστεύω πως ήταν το τελευταίο ζήτημα που απασχολούσε τους ψηφοφόρους των τελευταίων εκλογών.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ

Η ιεραρχία της Ελλαδικής εκκλησίας διαμαρτυρήθηκε έντονα με την πρόθεση της κυβερνήσεως να φορολογήσει την μεγάλη εκκλησιαστική και μοναστική περιουσία. Είναι γνωστό πως αποκτήθηκε αυτός ο πακτωλός του χρήματος, γαιών, δασών και άλλων ακινήτων. Τα δικαιώματα είναι από παραχωρήσεις αυτοκρατόρων της Ανατολικής Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, με χρυσόβουλα, σιγίλια κλπ. Από σουλτάνους της Οθωμανικής αυτοκρατορίας με φιρμάνια κι από δωρεές πιστών, κυρίως από πολλούς που θέλησαν να περισώσουν τις περιουσίες τους από τους άρπαγες κατακτητές. Τα χρυσόβουλα δεν είναι τίτλοι ιδιοκτησίας (κατά τον καθηγητή της Βυζαντινής ιστορίας Π. Γουναρίδη Βήμα 28/9/08) τα εξέδιδαν οι αυτοκράτορες για να εξασφαλίζουν τις προσευχές των μοναχών, γι αυτό οι τελευταίοι ζητούσαν την ανανέωσή τους με τις αλλαγές των αυτοκρατόρων.

ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ

Δυστυχώς η κυρία Διαμαντοπούλου συνεχίζει το έργο των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ ακολουθώντας ακόμη και τα λάθη του παρελθόντος. Κατήργησε την βάση του δέκα για την εισαγωγή στα ΤΕΙ για να ικανοποιήσει τις τοπικές κοινωνίες, με χρήματα που θα ξοδέψουν γονείς σε περίοδο κρίσεως. Κάποτε πρέπει να καταλάβουμε πως πρέπει να σπουδάζουν οι άριστοι και όχι οι χαμηλόβαθμοι, οι οποίοι μπορούν να εκπαιδευτούν σε τεχνικές εργασίες και να μην χάνουν τον καιρό τους περιφερόμενοι με ένα άχρηστο χαρτί στο χέρι, ψάχνοντας για διορισμό στο δημόσιο.

ΤΑ ΓΗΡΑΤΕΙΑ

Η συμπεριφορά της κοινωνίας στους γέροντες, στους απομάχους της ζωής και ο τρόπος μεταχείρισης τους, είναι στοιχείο πολιτισμού. Η απόδοσης τιμής και σεβασμού σ’ αυτούς που έστρωσαν τον δρόμο για να προχωρήσουν οι νέοι είναι υποχρέωση. Η γνώση και η πείρα τους είναι κληρονομιά προς αξιοποίησην. Η ανακούφιση των πόνων και των προβλημάτων τους από την φθορά του χρόνου, πρέπει να είναι στις προτεραιότητες των νέων. Αυτά είναι τα ιδανικά, η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική. Είναι γνωστό σε όλους ότι σκοτώνουν τ’ άλογα όταν γεράσουν. Συνεπώς τα ζώα έχουν καλύτερη μεταχείριση από τον άνθρωπο, απ’ ότι ο ίδιος από τους συνανθρώπους του. 

ΑΝΙΣΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ

Στην σημερινή τραγική κατάσταση που βρίσκεται η οικονομία της πατρίδας μας, η συμπεριφορά των συμπολιτών μας θυμίζει αυτό που είχε πεί ο μεγάλος Κωνσταντίνος Καραμανλής «η Ελλάδα είναι ένα απέραντο φρενοκομείο» Διαβάζουμε στις δημοσκοπήσεις, ότι όλοι συμφωνούν πως πρέπει να συμβάλουμε οικονομικά για να βγούμε από το αδιέξοδο. Όταν όμως εξαγγέλλονται τα φορολογικά μέτρα, κανείς δεν είναι πρόθυμος να πληρώσει. Η κάθε κατηγορία φορολογουμένων ζητά απαλλαγές και να πληρώσουν οι άλλοι.