Στην κοινωνία μας σήμερα, περισσότερο από ποτέ, επικρατεί αναξιοπιστία από τους πάντες, στα πάντα. Κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν. Παντού κυριαρχεί το ψέμα, η κοροϊδία, η κομπίνα και η απάτη. Πως φτάσαμε σαν λαός σ’ αυτή την κατάσταση; Αρχίσαμε σιγά σιγά να κατρακυλάμε σ’ έναν κατήφορο, χωρίς έλεγχο, χωρίς μέτρο, σε μια ευδαιμονία, που δεν ήταν τίποτ’ άλλο παρά μια εικονική πραγματικότητα. Τα τελευταία δέκα χρόνια άρχισαν να φαίνονται τα πρώτα δείγματα παρακμής. Λίγοι τα έβλεπαν, μα όταν μιλούσαν εθεωρούντο από τους διαφόρους τελάληδες της ψεύτικης προόδου, ως συντηρητικοί. Τώρα ήρθε η ώρα της λυπητερής, όπως λέμε τον λογαριασμό. Απολύσεις, ανεργία, φτώχεια, καταχρεωμένα νοικοκυριά στις τράπεζες, με τις καταστροφικές πιστωτικές κάρτες.
