Τετάρτη 20 Απριλίου 2011

Άνοιξη στην Τήνο.

Χαρά της φύσης στά Κυκλάδονήσια, πλούσιο χρώμα σ έναν τόπο που το πράσινο είναι λιγοστό και η ξεραΐλα συνηθισμένη εικόνα το μεγαλύτερο διάστημα του χρόνου. Η Τήνος, το νησί της Μεγαλόχαρης όπως όλοι το αποκαλούν και αυτό του δίνει μια ιδιαιτερότητα σε σύγκριση με τ άλλα. Αν δεν υπήρχε το θαυμάσιο λευκό των σπιτιών με την καταπληκτική παραδοσιακή αρχιτεκτονική, το θαλασσί των παραθύρων με τα κεντητά λευκά κουρτινάκια, τα ασπρισμένα πλακόστρωτα καλντερίμια στις καμάρες και τα μπαλκόνια με τις γλάστρες, τότε τα πάντα θα ήταν γκρίζα, το κυρίαρχο χρώμα των βράχων που έχουν μεγαλύτερη έκταση απ’ το χώμα.

Δύο λέξεις με σημασία.

Δύο λέξεις που οι πολιτικοί μας τις χρησιμοποιούν χωρίς να τις εννοούν. Απευθύνονται στην πελατεία τους κάνοντας κατάχρηση της εμπιστοσύνης τους, η αν προτιμάτε της αφέλειάς τους. Ας τις αναλύσουμε μία μία. Δεσμεύομαι: το λένε και ακολουθεί το παραμύθι. Τι σημαίνει γι αυτούς αυτή η λέξη; Δεσμεύομαι μόνο δια λόγου δεν φτάνει, πολύ περισσότερο όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους που στερούνται αυτής της τιμής. Έχουν κάνει κατά καιρούς άπειρες δηλώσεις για πράγματα που θα κάνουν, έχουν δεσμευθεί δια λόγου κι έμειναν εκεί. Λόγοι άνευ περιεχομένου, «στον κλήδονα που έλεγε ένα πολύ παλιό παιχνίδι». Δηλαδή ξεχάστε το. Κι όμως δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι που τους εμπιστεύονται ακόμη.

Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011

Χρειαζόμαστε σωσίβια.

Έφυγε κι ο Μάρτης. Γδάρτη και κακό παλουκοκαύτη τον λέει η λαϊκή παράδοση. Δεν ήταν τόσο όμως. Έκανε βέβαια τα χιονάκια του, τις βροχούλες του, αλλά δεν κράτησαν πολύ. Φέτος το παρατσούκλι του γδάρτη, θα το παραχωρήσει στον Απρίλη απ’ ότι δείχνουν τα πράγματα. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης μας προειδοποίησε πως τα κρατικά ταμεία είχαν στέρηση εσόδων, άρα θα πάρουν νέα μέτρα, γιατί η τρόικα στον επόμενο έλεγχο θα ζητήσει εξηγήσεις.

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011

Επιστροφή στην χαμένη κοινωνία μας.

Δεν επικοινωνούμε πια, δεν αποτελούμε ενιαίο ιστό της ίδιας κοινωνίας. Μας χώρισαν κομματικά και ποδοσφαιρικά. Θα κάνω μία προσπάθεια έναρξης διαλόγου με όποιον επιθυμεί, για να ξεκαθαρίσουμε στο μυαλό μας κάποια γεγονότα, που ζούμε αρκετό καιρό τώρα στον ευλογημένο τούτο τόπο της φαιδράς πορτοκαλέας. Πιστεύω αυτόν τον προβληματισμό θα τον έχουν πολλοί και ίσως με την συμβολή όλων μπορέσουμε να βρούμε άκρη. Θα είναι ας πούμε ένα είδος δημόσιας συζήτησης κι όποιος συμμερίζεται τους προβληματισμούς μου, ας τους μοιρασθεί με τους δικούς του με σχόλια, η ας λύσουμε όσες απορίες μπορεί ο καθ’ ένας, αν δεν έχει καταλάβει όσα στραβά κι ανάποδα συμβαίνουν στην εποχή των μνημονίων.

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

Υπουργείο προστασίας του πολίτη,

Πρό ολίγων ημερών στον ίδιο χώρο δημοσιεύθηκε άρθρο μου, στο οποίο έγραφα πως το πρώτο μέλημα της κυβέρνησης όταν ανέλαβε, ήταν η αλλαγή της ονομασίας των υπουργείων και σε τι ωφέλησε αυτό τους πολίτες. «δια βίου μάθησης» «ηλεκτρονικής διακυβέρνησης» κλπ. Σήμερα δεν μπορούσα να μην γράψω για το περίφημο «προστασίας του πολίτη». Το θέμα είναι επίκαιρο, η λύπη μας μεγάλη για τον χαμό των δύο νέων ανθρώπων, που έχασαν την ζωή τους κάνοντας σωστά και με αυταπάρνηση την δουλειά τους. Όχι με την δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία, αλλά ούτε και την μισθοδοσία, των καρεκλοκενταύρων. Επειδή πολλά μάθαμε από συναδέλφους τους που μίλησαν επωνύμως στα μέσα ενημέρωσης.

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Τρόικα, τα πενήντα δισεκατομμύρια.

Ωραία λοιπόν. κάναμε θυσίες σαν λαός με κατανόηση. Πολλοί θυσιάσαμε μέρος του εισοδήματος μας με τις περικοπές. Άλλοι το έχασαν όλο με την απώλεια της εργασίας τους. Συγκινηθήκαμε βλέποντας στην τηλεόραση τα δάκρυα και τον πόνο του υπουργού εργασίας και μετά της υγείας, για τα σκληρά και απαραίτητα μέτρα που έπρεπε να πάρει η κυβέρνηση, προκειμένου να βγεί η χώρα από το μεγάλο οικονομικό αδιέξοδο. Μας είπαν ότι το 2011 θα είναι λίγο δύσκολο, το 2012 όμως θ’ αρχίσει η ανάπτυξη και θα πάρουμε ανάσα. Ότι έκοψαν έκοψαν, λίγο παραπάνω απ’ ότι είχαν υπολογίσει, αλά δεν έχει και πολύ σημασία, ίσως έκαναν λάθος στην πρόσθεση.

Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011

Οι λόγοι που φτάσαμε στον γκρεμό.

Η σημερινή κατάσταση της χώρας μας όπως δείχνουν τα πράγματα, είναι τραγική. Όποιος δεν το αντιλαμβάνεται εθελοτυφλεί. Κανείς δεν γνωρίζει το μέγεθος της, τον χρόνο που θα περάσει μέχρι να φανούν πολλά ακόμη που επιμελώς αποκρύπτονται, με την πολύ καλή επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης και με ότι μας σερβίρουν τα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης. Θυμηθείτε το πώς αρχίσαμε με τα τρία δεν του κ. πρωθυπουργού και που φτάσαμε. Σήμερα κάτι αρχίζει ν’ αντιλαμβάνεται ο κόσμος και περιέργως άρχισε μια ασυνήθιστη αντίσταση με το «δεν πληρώνω». Είναι μία μορφή απρόσμενης συμπεριφοράς, χωρίς τα γνωστά επεισόδια των διαδηλώσεων, που το αποτέλεσμά τους ήταν οι εμπρησμοί, οι καταστροφές των καταστημάτων, οι συμπλοκές με την αστυνομία και το αίμα στις κάμερες. Μεγάλο μέρος της ευθύνης για το πώς κυβερνιέται σήμερα η χώρα, έχει μια πολύ μεγάλη μερίδα πολιτών. Επί τριάντα ολόκληρα χρόνια ο πολιτικός μας κόσμος έκτιζε ένα μοντέλο ανάπτυξης σε σαθρό έδαφος. Ακόμη και για όσους δεν το είχαν καταλάβει, όταν έσκασε η φούσκα έπρεπε να γίνει αντιληπτό. Τώρα τι κάναμε; Αφού κατέρρευσε το κτίριο, αναθέσαμε στους ίδιους μηχανικούς να το ξαναχτίσουν, με τους ίδιους μηχανισμούς και με τα υλικά της κατεδάφισης.

Ψέματα Παπανδρέου

Κυριακή 6 Φεβρουαρίου 2011

Το δράμα της περίθαλψης.

Έκπληκτος παρακολουθώ αυτές τις ημέρες τον πανέξυπνο κι επικοινωνιακότατο υπουργό υγείας, να περιφέρεται στα τηλεοπτικά παράθυρα και στα τηλέφωνα των ραδιοφωνικών σταθμών. Πρόθυμος να εξηγήσει πόσο καλά είναι τα μέτρα που παίρνει για την βελτίωση της περίθαλψης των ασθενούντων ασφαλισμένων. Αιτία οι απεργίες ιατρών, φαρμακοποιών και συγκοινωνιακών μέσων, που ταλαιπωρούν κάθε πικραμένο. Παράλληλα αντιμετωπίζει τους απεργούς με σκληρό διάλογο δημόσια, από τα ίδια μέσα επικοινωνίας. Την Παρασκευή 4/2/11 όμως το παράκανε, βοηθούμενος προκλητικά από γνωστό δημοσιογράφο της πρωινής ζώνης και λαϊκό ήρωα των δεινοπαθούντων και κατατρεγμένων χαμηλοσυνταξιούχων.

Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011

Νομική σχολή Αθηνών.

Σήμερα ήρθε στην μνήμη μου ένα γεγονός που συνέβη το 1963. Σκληρά γεγονότα που δεν πρέπει να ξεχνιούνται ιστορικά, αλλά και να μην αναζωπυρώνουν τα κομματικά πάθη. Τότε ο Κωνστ/νος Καραμανλής (ο θείος) ως πρωθυπουργός είπε, «ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο» και ύστερα εγκατέλειψε την εξουσία. Από τότε πολλές φορές, όσοι δεν ξεχνούν και δεν αγνοούν την ιστορία αυτού του τόπου, ασφαλώς το σκέφθηκαν η και το είπαν πολλές φορές κάτω από παρόμοιες συνθήκες. Σήμερα μας το θύμισαν πάλι τα γεγονότα στην νομική σχολή Αθηνών.

Σάββατο 15 Ιανουαρίου 2011

Δημόσια τηλεόραση.

Η οικονομική κρίση εκτός από τους εργαζόμενους, τις επιχειρήσεις και γενικά τους διαφόρους τομείς της εθνικής οικονομίας, έπληξε και την ιδιωτική τηλεόραση. Οι αστέρες της, ασφαλώς με την σύμφωνη γνώμη των καλαναρχών και ορισμένων εφημερίδων, άρχισαν πόλεμο εναντίων της κρατικής τηλεόρασης. Μίλησαν για τις μεγάλες δαπάνες, για το υπεράριθμο προσωπικό και άλλα πολλά. Μέχρι εδώ μπορεί να έχουν δίκιο. Είναι εντελώς απαράδεκτοι που είπαν ότι δεν έχει τηλεθέαση, άρα δεν έχει λόγους ύπαρξης. Το θέμα της τηλεθέασης είναι ένα παλαιό πρόβλημα.

Παρασκευή 7 Ιανουαρίου 2011

Λειτούργημα, η επάγγελμα.

Ποια από τις δύο ιδιότητες ασκούν οι βουλευτές του Ελληνικού κοινοβουλίου; Είναι μια δύσκολη απάντηση, γιατί πράγματι δεν είναι όλοι το ίδιο. Να εξετάσουμε και τις δύο κι οι αναγνώστες ας τους αποδώσουν αυτήν που θεωρούν ως σωστή ιδιότητα. Κατ’ αρχήν την αμοιβή τους την ονομάζουν «βουλευτική αποζημίωση» κι όχι μισθό, η παροχή υπηρεσιών. Ο όρος υπάρχει, αλλά στις ημέρες μας χρησιμοποιείται κυρίως σε περιπτώσεις που κάποιος παθαίνει ζημιά και δι αυτό από κάπου αποζημιώνεται. Στην προκειμένη περίπτωση ποια ακριβώς είναι η ζημιά και γιατί διαρκώς δίνουν αυξήσεις στον εαυτό τους; Μήπως γιατί αυξάνονται οι ζημιές τους, η ο τιμάριθμος; Μαζί με τις αμοιβές αυξάνουν και τα διάφορα προνόμια που είχαν θεσπίσει οι προηγούμενοι και δεν είναι λίγα.

Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010

Δημοκρατία made in Greece.

Υπάρχουν Έλληνες που πιστεύουν, πως τα σημερινά κόμματα και το κοινοβούλιο λειτουργούν δημοκρατικά; Ένα εύλογο ερώτημα του οποίου η απάντηση έπρεπε ν’ απασχολεί όλους τους σκεπτόμενους πολίτες. Τα κόμματα είναι αρχηγικά και οι εξουσίες είναι όλες στον αρχηγό. Οι βουλευτές ακολουθούν αδιαμαρτύρητα τις αρχηγικές αποφάσεις, φοβούμενοι την διαγραφή τους και ως εκ τούτου το πολιτικό τους μέλλον. Λειτουργούν δηλαδή ως στρατιωτικός λόχος. Σε κάθε κανόνα βέβαια υπάρχουν φωτεινές εξαιρέσεις που τιμούν το αξίωμα που ο λαός τους δίνει. Υφίστανται βέβαια τις συνέπιες της ανυπακοής τους και δυστυχώς οι ψηφοφόροι δεν τους τιμούν γι αυτό, γιατί οι ξερόλες της τηλεοράσεως, με την γνώση η την άγνοιά τους, μας πληροφορούν πως ο αρχηγός είναι αλάθητος.

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010

Προσοχή να μην μας τρελάνουν.

Πριν από αρκετές ημέρες ακούσαμε δηλώσεις του κ. Πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβερνήσεως. Θέλω να κάνω κάποια σχόλια που δεν μπόρεσα να κάνω τότε. Ο κ. πρόεδρος μας είπε πως κυβερνά μια χώρα διεφθαρμένη και ο αντιπρόεδρος, πως όλοι μαζί τα φάγαμε. Μόνο μα..άκες δεν μας είπαν, που θα ήταν περισσότερο ακριβές, αφού δεχθήκαμε και τα δύο αδιαμαρτύρητα. Θα προσθέσω κι ένα τρίτο που μπορεί να φαίνεται άσχετο, μα θα τα αναλύσω όλα χωριστά.

Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Νοσοκομείον "Σωτηρία"

Με την παρούσα επιστολή επιθυμώ να απευθύνω δημόσια τις ευχαριστίες μου στον Διευθυντή της 10ης Πνευμονολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου «Η Σωτηρία», Δρ. Α. Παπαμιχαλόπουλο, καθώς και στους εκλεκτούς ιατρούς συνεργάτες του. Νοσηλεύτηκα πολυήμερο χρονικό διάστημα και εντυπωσιάστηκα από την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα των εργασιών τους. Υποβλήθηκα σε πληθώρα εξετάσεων, με όσα μέσα διατίθενται σε περίοδο που είναι γνωστές οι ελλείψεις των δημοσίων νοσοκομείων. Με στήριξαν ψυχολογικά με τις συχνές επισκέψεις τους, κατέβαλλαν προσπάθειες με υπομονή και επιμονή για το επιθυμητό αποτέλεσμα, παλεύοντας με μια δύσκολη ασθένεια, γνωστή κυρίως μόνον στην επιστημονική κοινότητα.

Αποτελούν φωτεινό παράδειγμα, που θα πρέπει να γίνει γνωστό, σε μια περίοδο που όλοι γνωρίζουν πως το ΕΣΥ νοσεί.Θα αναφερθώ επίσης και σε δύο ακόμη εξαίρετους επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων, οι οποίοι συνεργάστηκαν για την περίπτωσή μου προς ανεύρεσην καταλλήλου θεραπείας. Πρόκειται για την Παθολογοανατόμο κυρία Ρ. Τριγγίδου και τον Θωρακοχειρουργό κύριο Δ. Πόταρη. Η μη αναφορά άλλων ονομάτων δεν αποτελεί παράλειψη αλλά έγινε για οικονομία του κειμένου. Ιεραρχία γαρ.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από τον υπογράφοντα και την οικογένειά μου.

Με εκτίμηση

Γεώργιος Κ. Περπινιάς.

Κυψέλη.

Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010

Ιερώνυμος. Το 96% της εκκλησιαστικής περιουσίας έχει απαλλοτριωθεί.

«Ιερώνυμος: Το 96% της εκκλησιαστικής περιουσίας έχει χαθεί».

Μηνύματα σε Ιεράρχες που πολιτικολογούν αλλά και στην πολιτεία ότι το 96% της εκκλησιαστικής περιουσία έχει απαλλοτριωθεί απέστειλε ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, στην εισαγωγική του ομιλία, την Τρίτη (05/10), στην ολομέλεια της ιεραρχίας. "Όταν εμείς οι Ιεράρχες πολιτικολογούμε ή καλλιεργούμε εντάσεις και υποθάλπουμε ιδεολογικές αντιπαλότητες είναι βέβαιο ότι αυτό εντέλει διευκολύνει το παιγνίδι της πόλωσης και αυτούς πού την επιθυμούν και την εκμεταλλεύονται αλλά υπονομεύει ουσιαστικά την προσπάθειά μας.

Δευτέρα 11 Οκτωβρίου 2010

Το σημερινό δράμα της Ελλάδος.

Η πατρίδα μας είναι γνωστόν πως βρίσκεται σε τραγική οικονομική κατάσταση. Τι όμως κάνουμε γι αυτό; Πρώτα οι πολιτικοί και ακολούθως οι πολίτες; Η συμπεριφορά της κυβέρνησης είναι σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Η αντιπολίτευση ισχυρίζεται πως έχει λύσεις για όλα. Αυτά βέβαια τα έχουμε ακούσει άπειρες φορές και από τις δύο πλευρές, ανάλογα με την θέση που βρίσκονται, χωρίς ποτέ να τα εφαρμόζουν όταν έρχονται στην εξουσία. Είναι πρόσφατες οι υποσχέσεις του σημερινού πρωθυπουργού προ των τελευταίων εκλογών. Τι έκανε από τις υποσχέσεις του; Η μεγάλη ευθύνη της σημερινής καταστάσεως, βαρύνει κυρίως τα δύο μεγάλα κόμματα, που διαχειρίζονται πολλά χρόνια την εξουσία. Αντί να κάνουν κοινές προσπάθειες να βρεθούν λύσεις, αναλώνονται σε αλληλοκατηγορίες για το ποιός έχει μεγαλύτερη ευθύνη για την σημερινή κατάσταση.

Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010

Ιερά και όσια.



Παρακολουθήσαμε την συγκέντρωση των ιδιοκτητών φορτηγών και βυτιοφόρων μπροστά στην βουλή, στον χώρο του αγνώστου στρατιώτη. Ο χώρος αυτός έχει χάσει πλέον τον σεβασμό που του αρμόζει κι έχει γίνει αρένα εξαγριωμένων μονομάχων. Οι συγκεκριμένοι διαδηλωτές κρατούσαν Ελληνικές σημαίες κι έψελναν τον εθνικό ύμνο. Δεν γνωρίζουμε αν το θέμα του αγώνα τους είναι εθνικό και σαν τέτοιο δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε. Εναντίον ποίου εχθρού ετοιμάστηκαν να επιτεθούν και ύψωσαν τα εθνικά σύμβολα; Συγκρούστηκαν με τις αστυνομικές δυνάμεις στο ιερό χώρο των νεκρών της πατρίδος. Απομακρύνθηκε η φρουρά των ευζώνων, για να προστατευθεί η σωματική ακεραιότητα των ανδρών. Αν αυτό δεν είναι βεβήλωση του χώρου, πως αλλιώς μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε. Έχουμε χάσει ιερά και όσια, δεν υπάρχει πλέον σεβασμός σε τίποτα. Χλευάζουμε αυτά για τα οποία άλλοι έχυσαν το αίμα τους κι έδωσαν την ζωή τους. Τι άλλο έχουμε να δούμε.

Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

Το πολιτικό κόστος.

Το πολιτικό κόστος είναι η τροχοπέδη στο έργο όλων των κυβερνήσεων. Είναι η γάγγραινα του τόπου μας, είναι η κληρονομιά και το κατάλοιπο του λαού μας από την Τουρκοκρατία. Ο κάθε Έλληνας όλο και κάτι έχει να ζητήσει από κάποιον πολιτικό. Όλοι θέλουν να διορίσουν τα παιδιά τους στο δημόσιο, για επαγγελματική εξασφάλιση. Όταν πάνε στον στρατό, δεν θέλουν να υπηρετήσουν στα σύνορα, όταν μπαίνουν για σπουδές στα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα, πρέπει να τα φέρουν στην πόλη της κατοικίας τους και πολλά άλλα. Για όλ’ αυτά πιέζουν κάποιον βουλευτή με αντάλλαγμα την ψήφο τους, αν δεν το κάνει τον περιμένει το μαύρο.

Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010

Απ' τ' αυτί και....στον δάσκαλο.

Του Κωνσταντίνου Zούλα.

Eνας από τους πιο επιτυχημένους φροντιστηριάδες στη δεκαετία του ’80, τρεις φορές τον χρόνο υπέβαλε τους μαθητές του σε προσομοίωση γενικών εξετάσεων. Δεν το έκανε μόνον για να συνηθίσουν. Αλλά γιατί στο τέλος του έτους συνέκρινε τους βαθμούς που πετύχαιναν στις πραγματικές εξετάσεις με εκείνους των δικών του καθηγητών, προκειμένου να διώξει κλωτσηδόν από το φροντιστήριό του εκείνους που τους βαθμολογούσαν άλλα αντ’ άλλων. Στην ακατανόητη απόφαση να καταργηθεί η βάση του 10 και να «ντυθούν» φοιτητές ακόμη και όσοι έδωσαν λευκές κόλλες, δεν διάβασα πουθενά κάτι που οφείλει να απαντήσει το υπουργείο Παιδείας.

Κυριακή 22 Αυγούστου 2010

Γλωσσική ένδεια.


Πολλά χρόνια πρό των δύσκολων ημερών μας, υπήρξε σοβαρή διαμάχη μεταξύ ανθρώπων του πνεύματος. Γλωσσολόγων, καθηγητών και πολιτικών, για την γλώσσα που θα διδάσκεται και θα ομιλείται. Δηλαδή δημοτική, η καθαρεύουσα. Η δικαιολογία των δημοτικιστών ήταν, ότι πρέπει να μιλάμε την γλώσσα που μιλά ο λαός. Αυτό ήταν και είναι μια θεωρία του γνωστού κόμματος της αριστεράς, άγνωστο για ποιόν λόγο. Τελικώς στην μεταπολίτευση επικράτησε η δημοτική, με υπουργό παιδείας τον Γεώργιο Ράλλη. Μετά το 1981 επί Ανδρέα Παπανδρέου καθιερώθηκε το μονοτονικό κι έτσι έδεσε η μπεσαμέλ και κάναμε μία γλώσσα θεόφτωχη από λέξεις, παρά τον αρχικό πλούτο της. Θέλω να εκφράσω κάποιες σκέψεις γι αυτό το θέμα.

Πέμπτη 29 Ιουλίου 2010

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ

Στην κοινωνία μας σήμερα, περισσότερο από ποτέ, επικρατεί αναξιοπιστία από τους πάντες, στα πάντα. Κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν. Παντού κυριαρχεί το ψέμα, η κοροϊδία, η κομπίνα και η απάτη. Πως φτάσαμε σαν λαός σ’ αυτή την κατάσταση; Αρχίσαμε σιγά σιγά να κατρακυλάμε σ’ έναν κατήφορο, χωρίς έλεγχο, χωρίς μέτρο, σε μια ευδαιμονία, που δεν ήταν τίποτ’ άλλο παρά μια εικονική πραγματικότητα. Τα τελευταία δέκα χρόνια άρχισαν να φαίνονται τα πρώτα δείγματα παρακμής. Λίγοι τα έβλεπαν, μα όταν μιλούσαν εθεωρούντο από τους διαφόρους τελάληδες της ψεύτικης προόδου, ως συντηρητικοί. Τώρα ήρθε η ώρα της λυπητερής, όπως λέμε τον λογαριασμό. Απολύσεις, ανεργία, φτώχεια, καταχρεωμένα νοικοκυριά στις τράπεζες, με τις καταστροφικές πιστωτικές κάρτες.

Σάββατο 17 Ιουλίου 2010

Απρόθυμοι ηγέτες

ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΔΗΜΟΥ

•Να κάτι που δεν φανταζόμουν πως θα μας συνέβαινε. Στους Σκανδιναβούς ίσως, αλλά σ' εμάς; Τους ζωντανούς, δυναμικούς, υπερβολικούς, θορυβώδεις; 

•Κι όμως μας προέκυψε - και μάλιστα δύο φορές. Οι δύο τελευταίοι πρωθυπουργοί, αρχηγοί και ηγέτες μας, βγήκαν ανόρεχτοι, απρόθυμοι, σχεδόν αδιάφοροι. Άλλους η ηγεσία τους πουσάρει, τους ενεργοποιεί τόσο που καμία φορά ξεπερνάνε τα όρια. Αλλά ετούτοι οι τελευταίοι θα έλεγες πως κυβερνάνε με το ζόρι. Αγγαρεία. Ο ένας δεν έβλεπε την ώρα να φύγει για Ραφήνα, ο άλλος να την κάνει για Σαν Ντομίνγκο (ή Πόρο - όπου συνεδρία με ανώδυνο μπλα μπλα).

Κυριακή 11 Ιουλίου 2010

ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ Ο.Α

Αγαπητοί αναγνώστες

Στις 18/6/10 στο παρόν blog “Tinios Blogger” έγραψα ένα άρθρο, με τίτλο «Επικοινωνιακή παραπλάνηση». Στο άρθρο αυτό γράφω γενικά για την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης στα διάφορα καυτά θέματα της επικαιρότητας. Έχω δύο μικρές προτάσεις στις οποίες γράφω «Χρήματα για τα χρέη των νοσοκομείων δεν έχουμε». «Για τους λιμενεργάτες και τους απολυμένους της Ολυμπιακής βρήκαμε». Εδώ γράφω και τις δύο για να γίνω κατανοητός. Το θέμα μου είναι η δεύτερη. Μετά από 17 ημέρες είχα πέντε σχόλια από απολυμένους της Ολυμπιακής, όλα την 5η Ιουλίου δηλαδή την ίδια μέρα και με μικρή διαφορά ώρας μεταξύ τους.

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010

ΣΑΤΥΡΙΚΟΝ

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν μείωση του ποσοστού των δύο μεγάλων κομμάτων, όχι όμως προς όφελος των μικρών, αλλά με συνεχή αύξηση του ποσοστού των πολιτών που δεν εμπιστεύονται κανένα κόμμα. Ο λαός με αυτόν τον τρόπο εκφράζει την δυσαρέσκεια του προς τους πολιτικούς για την συμπεριφορά τους, την μη ύπαρξη πολιτικής και τις συνεχείς αυξήσεις των παροχών τους σε περιόδους λιτότητας. Θα κάνω μια προσπάθεια να τους υπερασπιστώ!!!! να πώ αυτά που δεν λένε οι ίδιοι και οι αναγνώστες ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Ποιος Έλληνας εργάζεται όσο αυτοί; Ξοδεύουν όπως μας λένε μεγάλα ποσά για να επιτύχουν την εκλογή τους, φυσικά για να σώσουν τον τόπο.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...