ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΑΞΙΩΣΗ

Στην κοινωνία μας σήμερα, περισσότερο από ποτέ, επικρατεί αναξιοπιστία από τους πάντες, στα πάντα. Κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν. Παντού κυριαρχεί το ψέμα, η κοροϊδία, η κομπίνα και η απάτη. Πως φτάσαμε σαν λαός σ’ αυτή την κατάσταση; Αρχίσαμε σιγά σιγά να κατρακυλάμε σ’ έναν κατήφορο, χωρίς έλεγχο, χωρίς μέτρο, σε μια ευδαιμονία, που δεν ήταν τίποτ’ άλλο παρά μια εικονική πραγματικότητα. Τα τελευταία δέκα χρόνια άρχισαν να φαίνονται τα πρώτα δείγματα παρακμής. Λίγοι τα έβλεπαν, μα όταν μιλούσαν εθεωρούντο από τους διαφόρους τελάληδες της ψεύτικης προόδου, ως συντηρητικοί. Τώρα ήρθε η ώρα της λυπητερής, όπως λέμε τον λογαριασμό. Απολύσεις, ανεργία, φτώχεια, καταχρεωμένα νοικοκυριά στις τράπεζες, με τις καταστροφικές πιστωτικές κάρτες.

Απρόθυμοι ηγέτες

ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΔΗΜΟΥ

•Να κάτι που δεν φανταζόμουν πως θα μας συνέβαινε. Στους Σκανδιναβούς ίσως, αλλά σ' εμάς; Τους ζωντανούς, δυναμικούς, υπερβολικούς, θορυβώδεις; 

•Κι όμως μας προέκυψε - και μάλιστα δύο φορές. Οι δύο τελευταίοι πρωθυπουργοί, αρχηγοί και ηγέτες μας, βγήκαν ανόρεχτοι, απρόθυμοι, σχεδόν αδιάφοροι. Άλλους η ηγεσία τους πουσάρει, τους ενεργοποιεί τόσο που καμία φορά ξεπερνάνε τα όρια. Αλλά ετούτοι οι τελευταίοι θα έλεγες πως κυβερνάνε με το ζόρι. Αγγαρεία. Ο ένας δεν έβλεπε την ώρα να φύγει για Ραφήνα, ο άλλος να την κάνει για Σαν Ντομίνγκο (ή Πόρο - όπου συνεδρία με ανώδυνο μπλα μπλα).

ΑΠΟΛΥΜΕΝΟΙ ΤΗΣ Ο.Α

Αγαπητοί αναγνώστες. 

Στις 18/6/10 στο παρόν blog “Tinios Blogger” έγραψα ένα άρθρο, με τίτλο «Επικοινωνιακή παραπλάνηση». Στο άρθρο αυτό γράφω γενικά για την επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης στα διάφορα καυτά θέματα της επικαιρότητας. Έχω δύο μικρές προτάσεις στις οποίες γράφω «Χρήματα για τα χρέη των νοσοκομείων δεν έχουμε». «Για τους λιμενεργάτες και τους απολυμένους της Ολυμπιακής βρήκαμε». Εδώ γράφω και τις δύο για να γίνω κατανοητός. Το θέμα μου είναι η δεύτερη. Μετά από 17 ημέρες είχα πέντε σχόλια από απολυμένους της Ολυμπιακής, όλα την 5η Ιουλίου δηλαδή την ίδια μέρα και με μικρή διαφορά ώρας μεταξύ τους.

ΣΑΤΥΡΙΚΟΝ

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν μείωση του ποσοστού των δύο μεγάλων κομμάτων, όχι όμως προς όφελος των μικρών, αλλά με συνεχή αύξηση του ποσοστού των πολιτών που δεν εμπιστεύονται κανένα κόμμα. Ο λαός με αυτόν τον τρόπο εκφράζει την δυσαρέσκεια του προς τους πολιτικούς για την συμπεριφορά τους, την μη ύπαρξη πολιτικής και τις συνεχείς αυξήσεις των παροχών τους σε περιόδους λιτότητας. Θα κάνω μια προσπάθεια να τους υπερασπιστώ!!!! να πώ αυτά που δεν λένε οι ίδιοι και οι αναγνώστες ας βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Ποιος Έλληνας εργάζεται όσο αυτοί; Ξοδεύουν όπως μας λένε μεγάλα ποσά για να επιτύχουν την εκλογή τους, φυσικά για να σώσουν τον τόπο.