Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Τρόικα, τα πενήντα δισεκατομμύρια.

Ωραία λοιπόν. κάναμε θυσίες σαν λαός με κατανόηση. Πολλοί θυσιάσαμε μέρος του εισοδήματος μας με τις περικοπές. Άλλοι το έχασαν όλο με την απώλεια της εργασίας τους. Συγκινηθήκαμε βλέποντας στην τηλεόραση τα δάκρυα και τον πόνο του υπουργού εργασίας και μετά της υγείας, για τα σκληρά και απαραίτητα μέτρα που έπρεπε να πάρει η κυβέρνηση, προκειμένου να βγεί η χώρα από το μεγάλο οικονομικό αδιέξοδο. Μας είπαν ότι το 2011 θα είναι λίγο δύσκολο, το 2012 όμως θ’ αρχίσει η ανάπτυξη και θα πάρουμε ανάσα. Ότι έκοψαν έκοψαν, λίγο παραπάνω απ’ ότι είχαν υπολογίσει, αλά δεν έχει και πολύ σημασία, ίσως έκαναν λάθος στην πρόσθεση.

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Οι λόγοι που φτάσαμε στον γκρεμό.

Η σημερινή κατάσταση της χώρας μας όπως δείχνουν τα πράγματα, είναι τραγική. Όποιος δεν το αντιλαμβάνεται εθελοτυφλεί. Κανείς δεν γνωρίζει το μέγεθος της, τον χρόνο που θα περάσει μέχρι να φανούν πολλά ακόμη που επιμελώς αποκρύπτονται, με την πολύ καλή επικοινωνιακή πολιτική της κυβέρνησης και με ότι μας σερβίρουν τα δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης. Θυμηθείτε το πώς αρχίσαμε με τα τρία δεν του κ. πρωθυπουργού και που φτάσαμε. Σήμερα κάτι αρχίζει ν’ αντιλαμβάνεται ο κόσμος και περιέργως άρχισε μια ασυνήθιστη αντίσταση με το «δεν πληρώνω». Είναι μία μορφή απρόσμενης συμπεριφοράς, χωρίς τα γνωστά επεισόδια των διαδηλώσεων, που το αποτέλεσμά τους ήταν οι εμπρησμοί, οι καταστροφές των καταστημάτων, οι συμπλοκές με την αστυνομία και το αίμα στις κάμερες. Μεγάλο μέρος της ευθύνης για το πώς κυβερνιέται σήμερα η χώρα, έχει μια πολύ μεγάλη μερίδα πολιτών. Επί τριάντα ολόκληρα χρόνια ο πολιτικός μας κόσμος έκτιζε ένα μοντέλο ανάπτυξης σε σαθρό έδαφος. Ακόμη και για όσους δεν το είχαν καταλάβει, όταν έσκασε η φούσκα έπρεπε να γίνει αντιληπτό. Τώρα τι κάναμε; Αφού κατέρρευσε το κτίριο, αναθέσαμε στους ίδιους μηχανικούς να το ξαναχτίσουν, με τους ίδιους μηχανισμούς και με τα υλικά της κατεδάφισης.

Ψέματα Παπανδρέου

Κυριακή, 6 Φεβρουαρίου 2011

Το δράμα της περίθαλψης.

Έκπληκτος παρακολουθώ αυτές τις ημέρες τον πανέξυπνο κι επικοινωνιακότατο υπουργό υγείας, να περιφέρεται στα τηλεοπτικά παράθυρα και στα τηλέφωνα των ραδιοφωνικών σταθμών. Πρόθυμος να εξηγήσει πόσο καλά είναι τα μέτρα που παίρνει για την βελτίωση της περίθαλψης των ασθενούντων ασφαλισμένων. Αιτία οι απεργίες ιατρών, φαρμακοποιών και συγκοινωνιακών μέσων, που ταλαιπωρούν κάθε πικραμένο. Παράλληλα αντιμετωπίζει τους απεργούς με σκληρό διάλογο δημόσια, από τα ίδια μέσα επικοινωνίας. Την Παρασκευή 4/2/11 όμως το παράκανε, βοηθούμενος προκλητικά από γνωστό δημοσιογράφο της πρωινής ζώνης και λαϊκό ήρωα των δεινοπαθούντων και κατατρεγμένων χαμηλοσυνταξιούχων.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...