Το δόγμα του σοκ στην Ελλάδα.

Η εφαρμογή της θεωρίας του γκουρού του νεοφιλελευθερισμού Milton Friedman της σχολής του Σικάγου, σήμερα και στην Ελλάδα. Πρωτοδοκιμάστηκε στην Χιλή πριν τέσσερις δεκαετίες και μετά σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής, με τα γνωστά σε όλους αποτελέσματα. Είναι ο πρόδρομος του ΔΝΤ. που μας έφερε ο τρίτος της γενιάς Παπανδρέου, με καθαρώς δική του πρωτοβουλία και χωρίς την λαϊκή εντολή για κάτι τέτοιο. Η αρχή του τέλους της χώρας μας και μάλιστα επώδυνου τέλους, αρχής γενομένης από την εργατική τάξη και μετά της μεσοαστικής που ήταν ο στυλοβάτης της οικονομίας μας.

Κόκκινα φανάρια.

Νίψον ανομήματα, Κίμωνα, όψιν. Ο Κίμωνας δεν είναι μόνος του. Υπάρχουν χιλιάδες. Που περνάνε τα κόκκινα φανάρια, θεωρώντας απλώς πως πρόκειται για τη σήμανση ενός μπουρδέλου που λέγεται Ελλάδα. Που πετάνε εκείνο το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ρε» ως ρητορική ερώτηση στο πρόσωπο μιας χώρας που βολεύεται και φοβάται. Που αντιλαμβάνονται την πολιτική ως το νόθο παιδί των διασυνδέσεων και της εξυπηρέτησής τους. Το λάθος του Κίμωνα ήταν απλώς πως έμεινε έξω από μια πραγματικότητα που μετασχηματίστηκε ερήμην του, όχι απαραίτητα για να βελτιωθεί αλλά για να δικαιολογήσει τον εαυτό της.

Η αλαζονία της εξουσίας.

Ενώ χανόμαστε με το συχνό και ανελέητο σφυροκόπημα των πολιτικών δηλώσεων περί χρεοκοπίας κι επιστροφής στην δραχμή, μας ξάφνιασε η είδηση για το επεισόδιο του κ. Κουλούρη. Δεν ήταν έκπληξη, αλλά μια νότα γέλιου μέσα στον προβληματισμό μας για την κατάσταση. Ο κύριος Κίμωνας δεν είναι η εξαίρεση, είναι ο κανόνας. Οι περισσότεροι πολιτικοί, έτσι φέρονται. Αγνοούν τους νόμους που έχουν ψηφίσει, αλλά να ισχύουν σε μας. Αυτοί έχουν την ασυλία δια νόμου και την απαλλαγή από σοβαρά αδικήματα με τον γνωστό περί ευθύνης κλπ. Έχουν φροντίσει να καλύψουν τις πλάτες τους. Υπάρχει ένα τρελό προηγούμενο στο ΠΑΣΟΚ. Πρώτος διδάξας ήταν ο υπουργός Α. Δροσογιάννης το 1981 στην Θεσσαλονίκη, που έδωσε ένα μεγαλοπρεπές χαστούκι σε τροχονόμο που του έκανε έλεγχο και άκουσον άκουσον, τόλμησε να του δώσει κλήση, λες και είμαστε στην Αγγλία. «Εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε γέλασε» για όποιον δεν το γνωρίζει. 

Αυτό το χαστούκι φαίνεται δεν το έχει ξεχάσει η αστυνομία, γι αυτό ο κ. Κουλούρης είχε διαφορετική μεταχείριση. Έκανε πολλές παραβάσεις όπως δήλωσαν, αλλά πήγε σπίτι του, γι αυτόν δεν ακολουθήθηκε η από τον νόμο προβλεπόμενη διαδικασία. Δεν γνωρίζουμε την συνέχεια. Ποιος είναι λοιπόν αυτός ο κύριος πρώην; Από τα παλαιότερα στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Συνδικαλιστής της ΑΣΟΕ από τα φοιτητικά του χρόνια. Έκανε αντίσταση επί δικτατορίας στην Αγγλία, επί του ασφαλούς. Τον αξιοποίησε ο Ανδρέας κι έγινε ο καλύτερος συγκεντρωσιάρχης, τελετάρχης και παρουσιαστής του μεγάλου αρχηγού, στις κομματικές συγκεντρώσεις και ομιλίες.

Οι πληγές της δημοκρατίας.

Τρεις είναι οι πληγές στο κορμί της καημένης μεταπολιτευτικής Ελληνικής δημοκρατίας. Όλες καμωμένες από δικά της παιδιά. Τρείς κοινωνικές τάξεις που έπρεπε ν’ ασκούν λειτούργημα, αλλά δυστυχώς το μετέτρεψαν σ’ επάγγελμα. Κανονικές συντεχνίες. Έχουν απόλυτη ευθύνη για την σημερινή τραγική κατάσταση κι αντί να πάνε να κρεμαστούν, μας έχουν φλομώσει στα ψέματα κι όχι μόνον αυτό, αλλά μας ζητούν να πληρώσουμε την ζημιά, γιατί έχουμε κι εμείς ένα μέρος της ευθύνης. Αυτοί δε, υποτίθεται πως θα κάνουν τα πάντα για να μας ξελασπώσουν. Κούνια που μας κούναγε… τώρα πρέπει να τους κατονομάσω. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι και συνδικαλιστές. Βέβαια δεν μπορώ να ισχυριστώ πως είναι όλοι.

Η ανατολική Μεσόγειος.

Το κείμενο αυτό, δεν είναι προϊόν φαντασίας, ούτε έγκυρης πληροφόρησης. Είναι μία συρραφή γεγονότων χωρίς συγκεκριμένη σειρά, φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους, με αρκετή χρονική διαφορά το καθ’ ένα, σε σχέση με τα άλλα. Είναι η γεωπολιτική που σχεδιάζουν οι μεγάλες δυνάμεις, σε περιοχές που υποκρύπτουν τεράστια οικονομικά συμφέροντα. Τα συμβαίνοντα δεν έχουν ακριβή χρονολογική σειρά, είναι σαν ένα «πάζλ» που αρχίζεις από κάποιο σημείο, χωρίς να είναι οπωσδήποτε η αρχή και το προχωρείς ψάχνοντας κομμάτι κομμάτι, μέχρι να τ’ ολοκληρώσεις, η ν’ αποτύχεις στην συναρμολόγησή του. Φαίνεται λοιπόν πως ήρθε η ώρα της αξιοποίησης των μεγάλων αποθεμάτων πετρελαίου και των κοιτασμάτων φυσικού αερίου που όλα δείχνουν πως υπάρχουν στην συγκεκριμένη περιοχή.