Οικονομική κατάσταση-άλυτο πρόβλημα.

Αγαπητοί μου αναγνώστες. Πρέπει να σας δώσω κάποια δικά μου στοιχεία σχετικά με το ποιόν μου, τους λόγους που γράφω και τον τρόπο που διαμορφώνω το ύφος των κειμένων μου. Δεν είμαι επαγγελματίας του είδους, αλλά άρχισα να γράφω πριν από πέντε χρόνια, αρχικώς με μικρά άρθρα σε εφημερίδες (Καθημερινή, Βήμα, Ελευθεροτυπία, Νέα Εστία κλπ) είδα πως είχα ένα καλό αποτέλεσμα τότε πέρασα στο διαδίκτυο και παρέμεινα σ’ αυτό. Βασικό θέμα των κειμένων μου είναι η κριτική της πολιτικής, της εκάστοτε κυβερνήσεως. Μέχρι στιγμής, δεν έχω τοποθετηθεί πολιτικά σε κάποιο κόμμα, δεν θέλω επ’ ουδενί λόγω να γίνω οπαδός, διότι αυτό θα με κάνει να αυτολογοκρίνομαι ή να είμαι υποχρεωμένος ν’ απολογούμαι σε περίπτωση λάθους μου. Ο σκοπός μου είναι να τονίζω τα κακώς κείμενα των πολιτικών μας, να αφυπνίζω τις συνειδήσεις, να ενεργοποιώ το πνεύμα των αναγνωστών μου, που το έχουν απενεργοποιήσει οι καλλικέλαδοι αστέρες των καναλιών, για λογαριασμό των εργοδοτών τους κι ως εκ τούτου την ελευθερία κινήσεως των πολιτικών, δι ίδιον όφελος.

Η Ελλάδα σήμερα.

«Του Έλληνος ο τράχηλος, ζυγόν δεν υπομένει». Γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε μ’ αυτόν τον στίχο του Κάλβου. Τι άραγε να είχε στον νου του όταν τον έγραφε; Αν ανατρέξουμε στην ιστορία, εκτός της αρχαιότητος, έχει σηκώσει ζυγούς και ζυγούς, με μεγαλύτερο αυτόν των Οθωμανών. Ανέχθηκε ξένους αλλά και ντόπιους ζυγούς, με ίσως μοναδική και μεγάλη εξαίρεση, αυτόν της Γερμανικής αντίστασης στο μέτωπο του 40, αλλά και μετά στην κατοχή. Η μεγαλύτερη ντροπή είναι πως ο ζυγός που του έχει επιβληθεί σήμερα, από τους ξένους δανειστές, είναι επιβαλλόμενος από ντόπιους διεκπεραιωτές, τους οποίους μάλιστα έχει επιλέξει μόνος του.