Η ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΟΧΙ

Διαβάζοντας τον τίτλο, η μνήμη του αναγνώστη θα γυρίσει αρκετά χρόνια πίσω, στην γνωστή ημερομηνία του 1940. Εκτός από την μεγάλη αυτή ημέρα, στην Ελληνική ιστορία υπάρχουν πολλά παλαιότερα ΟΧΙ που τιμούν το γένος, είναι όμως ασυγκρίτως μεγαλύτερος ο αριθμός των ΟΧΙ της σύγχρονης ιστορίας, που κάθε άλλο παρά τιμή αποτελούν για το σήμερα. Ίσως το σημείωμά μου αυτό στενοχωρήσει μια μερίδα πραγματικών, η υποτιθέμενων αγωνιστών, έτσι κι αλλιώς η λέξη αυτή έχει χάσει την πραγματική της αξία με την κατάχρηση που γίνεται από βουλευτές, εργατοπατέρες, και λοιπούς που επιθυμούν ανέξοδα την δημοσιότητα.

ΟΛΜΕ

Μία από της μεγάλες πληγές, αλλά κι αιτίες της σημερινής κατάστασης του τόπου μας είναι οι συνδικαλιστές. Σήμερα θα γράψω για την ΟΛΜΕ και μία άλλη φορά θα αναπτύξω γενικότερα το θέμα. Όλοι γνωρίζουμε την απεργία τους τώρα, με την άρνησή τους να βαθμολογήσουν τα γραπτά των μαθητών που έλαβαν μέρος στις πανελλήνιες εξετάσεις. Δεν απεργούν για το γενικότερο θέμα των εργασιακών σχέσεων που άνοιξε η κυβέρνηση με το γνωστό νομοσχέδιο, αλλά για καθαρά συντεχνιακούς λόγους. Δεν λογαριάζουν την αγωνία παιδιών και γονέων, που περιμένουν να μάθουν αποτελέσματα εργασίας και προσπάθειας τόσων ετών για την είσοδό των παιδιών τους στην ανώτατη εκπαίδευση, που θα τους προσφέρει ένα καλύτερο μέλλον.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ

Διάβασα στον τύπο την Παρασκευή, 18/6/10 πως οι ελεγκτές της τρόικας απένειμαν εύσημα στην Ελλάδα για την μέχρι στιγμής υλοποίηση του μνημονίου. Εδώ κάτι δεν πάει καλά. Η κυβέρνηση προ ολίγων μηνών μας μιλούσε για κατάρρευση της οικονομίας, για στάση πληρωμών και κίνδυνο πτώχευσης. Πώς λοιπόν ξαφνικά πάμε τόσο καλά, όταν τα έσοδα παρουσιάζουν υστέρηση και οι δαπάνες ελάχιστα έχουν μειωθεί. Άρχισαν με περικοπές επιδομάτων των δημοσίων υπαλλήλων και σταμάτησαν εκεί. Παρά τις διαβεβαιώσεις, απολύσεις υπεραρίθμων στο δημόσιο δεν έγιναν. Κλείσιμο αχρήστων δημοσίων οργανισμών δεν έγινε, με λίγα λόγια τα δικά μας παιδιά και των δύο μεγάλων κομμάτων δεν τα αγγίζουν.

ΟΠΑΔΟΙ

Είναι δύσκολο ν' αλλάξει κανείς συνήθειες και τρόπο σκέψης όταν έχει ήδη διαμορφώσει χαρακτήρα. Και να θέλει, τα μέσα ενημέρωσης φροντίζουν να καθοδηγούν το κοπάδι εκεί που θέλουν. Επισυνάπτω και μια επιστολή του πρώην προέδρου Στεφανόπουλου. Τό σύνταγμα λέει ότι οι βουλευτές μας πρέπει να είναι από 200 έως 300. Τώρα που υπάρχει οικονομική κρίση γιατί δεν αλλάζουν τον αριθμό? γιατί δεν περικόπτουν μέρος του μισθού και των προνομίων τους, δηλαδή αυτό που ζητούν από μας. Αυτή η επιστολή όμως πέρασε στά ψιλά. Το κοπάδι δεν χρειάζεται να μαθαίνει. Δεν ξέρω αν την διάβασαν πολλοί, μάλλον όχι.

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Θρηνώ την Ελληνική δημοκρατία. Ζητιάνα στα σαλόνια των πλουσίων της Ευρώπης την κατάντησαν οι εθνοπατέρες μας, με τις αλλοπρόσαλλες και καταστροφικές επιλογές τους, στην οικονομία, στην κοινωνική πρόνοια, στην υγεία, στην ασφάλεια και το χειρότερο στην παιδεία. Δεν γνωρίζουμε ακόμη τι έχουν κάνει και στην εθνική άμυνα, όταν ο πρωθυπουργός μας λέει ότι κινδυνεύει η εθνική μας κυριαρχία. Έχουν το θράσος και θέλουν να μας πείσουν ότι προσπαθούν να μας σώσουν από την καταστροφή. Αν είναι ποτέ δυνατόν αυτοί που μας έφεραν σ’ αυτήν την κατάσταση να παριστάνουν τους σωτήρες. Από πότε ο θύτης αγωνίζεται να σώσει το θύμα.